Nevzat KORKMAZ'' ın Emeklilerimizle ilgili önerge ve konuşmaları

TBMM Genel Kurulunda Emekli Sandığı Kanunu görüşülürken MHP Isparta Milletvekili Nevzat KORKMAZ; "Gelirin hakça paylaşılması adına desteklenmesi gereken en önemli kesim; emekliler olsa gerek; Her 5 emekliden 4’ü aç ama tamamı yoksul” diyerek, Emekli aylıklarının ve ikramiyelerinin günümüz şartlarına göre güncellenerek, zam yapılması hususunda beş MHP’ li Milletvekilinin imzası ile birlikte bir önerge verdi. Ardından kürsüde emeklilerimizin sorunlarını belirterek “En düşük emekli aylıkları, açıklanan açlık sınırının altında. AKP’nin ifadesine göre, ekonomi büyüyor, zenginlik artıyor ama her ne hikmetse emekli aylıkları artmıyor. Hayatının sonbaharındaki emekli, son demlerinde kimseye muhtaç olmadan torun torba sevmek istiyor ancak bu basit kıyaslamalar bile bunun mümkün olmadığını gösteriyor.” Diyerek önergelerini savundu, fakat konuşmanın ardından yapılan oylamada Hükümet bu önergeyi reddetti. Aradan bir saat geçmemişti ki; AKP’ nin verdiği Milletvekili emekli aylıklarının artırılması ile ilgili önergesi ise, 216 AKP Milletvekilinin evet oyu ile kabul edildi.

Hâlbuki Korkmaz verdiği önergenin gerekçelerini açıklamak üzere kürsüye çıktığında emeklilerimizin yaşadığı sıkıntıları tek tek belirterek, önergelerine destek istemiş ve şunları söylemişti;

Değerli milletvekilleri, çağdaş dünya bundan yirmi beş otuz yıl öncesine kadar kapitalist zihniyetin “Önce ekonomide pastayı büyütelim, ondan sonra payınızı artırırız.” yalanını artık kabul etmiyor. Sosyal adalet, insanların yaşam kalitesi, çoğulcu demokrasi gibi değerler kapitalist sistemin kabullerini yerle bir etti. Pastanın büyüklüğü, ekonomik büyüklükler ne olursa olsun, doğrusu bu kaynakların hakça paylaşımıdır. Ülkemizdeki sosyal gelir grupları içerisindeki ilk yüzde 20 ile son yüzde 20 arasındaki gelir farklılığı tam 8 katına çıkmıştır. Hani çok değil, kısa bir süre önce seçim sandıkları ortaya çıktığında diyordunuz ya “Dağdaki çobanın oyu da bir, üniversitedeki profesörün oyu da bir.” Oy isterken böyle de milletin zenginliklerini paylaşmada niye değil? Birlikte çalışıp ürettiğimiz, birlikte yaşadığımız bu güzel vatanda niye kazançlarımızı adaletli bir biçimde paylaşamıyoruz? Bu gelir adaletsizliğinin 8 kat farklılığının tercümesi şu değil mi: Birileri bu memlekette et yiyor, birileri dert. İşte bu yüzden “Gayrisafi millî hâsılayı büyüttük dünyanın 16’ncı büyük ekonomisiyiz.” demenin çağdaş dünyada fazla bir karşılığı yok. Ne derseniz deyin, yönetim kaliteniz, karne notunuz Birleşmiş Milletlerin insani gelişim endeksinde gözüküyor, 187 ülke arasında 92’nci sıraya gerilemişiz, 2010’da 83’üncü sıradaymışız. Ermenistan, Azerbaycan ve İran bizden daha iyi durumda arkadaşlar.

Değerli milletvekilleri, gelirin hakça paylaşılması adına desteklenmesi gereken en önemli kesim hem vicdanen hem de sayısal büyüklük olarak emekliler olsa gerek. Her 5 emekliden 4’ü aç ama tamamı yoksul. Ülkede yaşayan her 7 kişiden 1’i, yaklaşık 9,5 milyon kişi emekli aylığı veya dul ve yetim aylığı ile geçinmeye çalışıyor. Bu rakamları Hükümet bilmiyor mu? Gayet iyi biliyor. Bu yüzden, Sayın Erdoğan seçimlerden hemen önce meydan meydan dolaşıp diyordu ki: “Emeklilerin en büyük sorunu, intibak yasasının çıkarılması, bu sorunu biz çözeriz.” Sonra ne oldu? 12 Haziran seçimlerinin üzerinden altı ay geçti, emekliler uyutuldu. AKP, Meclise Sporda Şiddetin Önlenmesi Kanununu dışında bir kanun getirmedi. Bu süre içerisinde birçok kez emeklileri hatırlatmamıza rağmen, AKP, Meclisi uyutma politikası gereği son derece light bir gündemle oyaladı ve 2011’in sonuna gelindi. Milliyetçi Hareket Partisi burada arkadaşlar. Millete verdiğimiz sözün gereği olarak emeklilerimizin insan onuruyla yaşam alanını temin edecek bir ücrete kavuşturulmaları için, dün söylediğimiz gibi, destek vermeye hazırız ancak AKP seçimlerde istediğini almış bir parti olarak maalesef artık bu taraklarda bezi yok. Bu tasarıyla dağ fare doğurmuştur, emeklinin ümitleri bir başka bahara kalmıştır. Biz söylemiyoruz, rakamlar söylüyor. Ülkemizde açlık sınırı 972 lira olarak açıklandı. En düşük emekli aylıkları bu sınırın altında. AKP’nin ifadesine göre, ekonomi büyüyor, zenginlik artıyor ama her ne hikmetse emekli aylıkları artmıyor. Hayatının sonbaharındaki emekli, son demlerinde kimseye muhtaç olmadan torun torba sevmek istiyor ancak bu basit kıyaslamalar bile bunun mümkün olmadığını gösteriyor. Otuz yılın sonunda emekli ikramiyesiyle araba almış, su ile çalışmıyor araba, 2002’de aracın yakıt deposu 76 liraya dolarken bugün 211 lirayı bulmuş. En düşük işçi emeklisi aylığı ile Aralık 2000’de 20 gram altın alınabilir iken aynı emekli aylığıyla bugün 8 gram alınabiliyor. Alım gücü 3 kat gerilemiş.

On yıllık devri iktidarınızda hesap bu kadar ortada iken pembe tablolar çizmek, milyonlarca emeklinin durumunu görmezlikten gelmek, hiç dilinizden düşürmediğiniz “İnsanı yaşat ki devlet yaşasın.” prensibiyle nasıl bağdaşacak? Yoksa emeklilerin yaşı zaten ilerlemiş, hafızaları zayıflamış, seçimlere doğru yaldızlı birkaç cümleyle bunları unuttururuz diyorsanız ben de sizlere derim ki sizleri bu insanlar iktidar yaptı, yine, ihanete uğramış bu insanlar alaşağı edecektir. Hükümetin emeklilerimizi bir an önce bu sefalet aylığından kurtarıp onurlu bir hayat için gerekli altyapıyı oluşturmak gibi bir sorumluluğu var.

Ekonomi literatürüne AKP Hükümetince kazandırılan ve kırk yıllık zam kelimesinin yerine ikame edilen güncelleme kelimesinden yola çıkarak bu önergemizde 2’nci maddede yer alan “çerçevesinde” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve güncelleme yapılmak suretiyle” ibaresinin eklenmesini teklif ediyoruz.

İştirakçilere çalıştıkları sürenin karşılığı olan emekli ikramiyelerinin günün şartlarına göre güncellenerek ödenmesi murat edilmiştir bu önergeyle. Bir şeyleri düzeltelim derken nasıl yeni adaletsizliklere yol açıyoruz güzel bir örnek.

Değerli arkadaşlar, Bilecik-Bozüyük’ten Erdoğan Demirkol bir mektup göndermiş grubumuza. Diyor ki Sayın Demirkol: Devlet memuruyken 1991 yılında on dört yıl iki ay hizmetim üzerine istifa ederek memuriyetten ayrıldım, 94’te sigortadan emekli oldum, ikramiye alamadım. Bir buçuk yıl mahkemede davam devam ederken Anayasa Mahkemesi kararı ile tam olumlu bir sürece girerken öğreniyorum Meclise gelen tasarıyla asgari on beş yıl çalışma şartı getiriyorsunuz, on dört yıl iki ay hizmet etmiş olmam dolayısıyla yine bana mahkemenin kapısını gösteriyorsunuz. Vatandaşınıza ne diye eziyet ediyorsunuz? Hizmet süremin karşılığı kadar ikramiye alabilmemin önündeki engellerin kaldırılmasını ya da bir makul süreye çekilmesi rica ediyor.

Değerli arkadaşlar, bu talep haklı bir talep. Ama AKP maalesef kamuoyu önüne çıkardığı hesapları ve rakamları işine geldiği şekilde yapmakta, rakamlara takla attırmakta, bazı hesapların içerisine gizlemektedir. Enflasyon hesapları da böyledir. Zorunlu mallardaki fiyat artışları açıkça kayak takımı, dalış tüpü, tenis topu gibi günlük hayatta kimsenin kullanmadığı bir kısım lüks malların fiyatlarındaki artış içerisine yedirilerek farklı sonuçlar elde edilmektedir. Sonra kamuoyuna dönüp tek haneli enflasyon rakamlarından bahsedilerek emekli aylıklarına da buna göre artışlar verilmektedir. Bugün zorunlu gıda maddelerindeki fiyat artışları asgari yüzde 20 ilâ 25’tir ancak maaş artışları yüzde 3 artı 3, 4 artı 4. Emeklilerimiz ve diğer sabit ücretli kesimler gittikçe yoksullaşmakta, aile dramları yaşanmaktadır. Keşke biz yanlış olsak, sizin hesaplarınız doğru çıksa. Ancak sorun bu değil değerli arkadaşlar, sorun muhalefetin ikna edilmesi değil. Sorun, toplumsal iç barış, huzur ve adalet sorunudur. Sakın bu tespitlerimize, “2002’de, sizin zamanınızda böyleydi.” ya da “Bakın, bu millet bizi yüzde 50 oy ile iktidar yaptı, kendinize bakın.” demeyin, çünkü bu savunma, yaklaşık 10 milyon emeklinin yahut milyonlarca işçi, memur, çiftçi, esnafın sorunlarını çözmüyor, yaratılan gelirin adil paylaşımından bahsediyoruz.

Arkadaşlar, Türkiye’de iki ülke var: Birisi, Avrupa, Amerika’dan zengin bir kesim, diğeri ise Nijer, Burundi gibi ülkelerde yaşayan insanların standartlarında yaşıyor. Bu ikilem, toplumsal huzuru ortadan kaldırır. Bundan dolayı, Sayın Hükümet, etnik meseleleri kaşıyacağına emekli açılımı, işçi memur açılımı yap; ülkenin asıl sorunu kitlelerin yoksulluğu.

Değerli milletvekilleri, herkesin hanesinde bir ya da birden fazla emeklisi var. Anası, babası, kardeşleri, eşi, akraba, yakınları hatta buraya milletvekili olarak gelirken kursağınızda bir emeklinin emeğinin karşılığında aldığı ücretin sağladığı lokmalar var. Şimdi, bu cefakâr insanlara, sevdiklerimize boyun borcu olan teşekkürlerimizi ödemenin tam zamanı. Gelin, yasak savma babından değil de intibak yasasını bir an önce çıkaralım ve şu ilaç fiyatlarından da 1 lirayı kaldıralım kıymetli arkadaşlar. Çünkü siz, geçmişi kötülerken “70 sente muhtaç hâle getirdiniz.” diyordunuz. Bakın, neredeyse, Türkiye Cumhuriyeti’ni sağlık sektöründe 1 liraya muhtaç hâle getirmişsiniz.

Bu insanlar sadaka, zekât istemiyorlar değerli arkadaşlar. Hayatlarının en güzel yıllarını milletine vakfetmiş, devletine hizmet ile geçirmiş emekli kardeşlerimiz, kendi Meclislerinden haklarının verilmesini istiyor. “Kaynak yok, bütçe imkânları kısıtlı.” falan demeyin, hükümet edesiniz diye, çare makamı olasınız diye yetkilendirilen sizsiniz. Var olan kaynakları harcamak değildir sadece hükümet etmek, aynı zamanda kaynak yaratmak, imkân oluşturmaktır. Demokrasilerde yapan kalır yapamayan gider. Yapamayacağız diyorsanız hiç kimse vazgeçilmez değildir, bırakınız yapanlar gelsin.

Önergeyi desteklemenizi bekliyor, yüce Meclisi ve aziz milletimizi şahsım ve Milliyetçi Hareket Partisi Grubu adına saygıyla selamlıyorum.